Zo blij zijn we met onze nieuwe kuikens, zo jammer vinden we het dat K.'s kip Sidonia (haar zus Cornelia en tevens J.'s kip, is vorig jaar al heengegaan) vandaag naar de kippenhemel is vertrokken. Ze maakte deel uit van ons gezin, ze speelde de hoofdrol in het leven van onze kleine kinderen, want zij was er al toen onze derde spruit geboren werd.
Nooit gedacht dat je verdriet kon hebben om het verlies van een kip! Of heeft het ook te maken met het feit dat die kleine kinderen heel groot aan het worden zijn? En je van alles in het leven, ooit, op een bepaald moment afscheid moet van nemen?
Gelukkig loopt A.'s kip Floria nog vrolijk rond en kunnen de kuikens binnen enkele weken bij haar terecht!
2 opmerkingen:
Agossie, bij jullie ook al! Ook al is het 'maar' een kip. Als je die al zo'n tijd hebt gehad ga je hem toch missen.
Ja, zo is het maar net!
Hoe nemen jouw kinderen het verlies van Gompie op?
Een reactie posten