Ver vandaan
Ver ben je van mijn aardse lichaam vandaan
zacht weet ik je verlicht door dezelfde maan
in gedachten roep ik je naam en zie je als
helderste ster aan de hemel schitteren staan
ik voel nog steeds de warmte van je hand
fluister jou naam elke keer als ik je mis
Mijn traan die in een levensboek vol foto’s valt
herinneringen die me resten als gedachtenis
als de tijdsklok in mijn leven stilvalt
mijn naam tot verleden is geschreven,
dan zullen we saam aan de sterrenhemel staan
als engelen van het licht in elkaars bestaan.
Hendrik Hoogland, gedichten over de dood.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten